Tibiabot Ng 463 | !free!

Isang gabi ng taglagas, dumating sa istasyon si Aling Rosa, ang tindera ng kanto, umiiyak dahil nawala ang pendant ng anak niyang pumanaw na. Umupo siya sa malamig na bangko habang tinutuluan niya ang luha. Nakinig si Tibiabot at dahan-dahang nilabas ang kanyang maliit na braso. Mula sa isang lukab sa kanyang katawan, inilabas niya ang isang lumang piraso ng metal—huling natitirang bahagi ng isang lumang relo na kapareho ng sa pendant. Di umano, hindi iyon eksaktong pendant, ngunit ang katulad ng hugis. Napangiti si Aling Rosa; para sa kanya, sapat na iyon—isang paalala na hindi nag-iisa ang alaala ng anak.